Otuzlu yaşlarının sonundaki bir hasta, bel ve sırt bölgesinden yağ alınmasının ardından ilk kontrolünde belirgin bir şişlik ve sertlikten yakınıyordu. Cerrahı, iyileşmenin olağan seyrinde olduğunu söyleyerek ona lenf drenajı seansları önerdi.
İlk seansa girerken derin ve acı veren bir masaj bekliyordu. Fizyoterapist ise boyun ve koltuk altı bölgesinden başlayarak deriyi neredeyse okşar gibi hafif, yavaş ve tekrarlayan hareketlerle çalıştı.
Seans sonrası hasta hafif bir rahatlama hissetti ve o gün tuvalete daha sık çıktığını fark etti. Terapist, korseyi seanstan hemen sonra yeniden giymesini ve gün içinde bol su içmesini hatırlattı.
Üçüncü haftaya gelindiğinde sabahları hissettiği gerginlik azalmıştı. Bazı sert alanlar hâlâ duruyordu; ancak elle muayenede eskisine göre daha yumuşak oldukları görüldü.
Seanslar sırasında bir gün bir bölgede kızarıklık ve ısı artışı fark edildi. Terapist o alanda çalışmayı durdurdu ve hastayı enfeksiyon açısından değerlendirilmesi için cerrahına yönlendirdi.
Bu öykü, drenajın bir mucize değil, iyileşmeyi destekleyen bir yardımcı olduğunu gösteriyor. Seans sayısı ve sıklığı kişiden kişiye değişir; planlamayı ameliyat ekibiyle birlikte yapmak gerekir.